Streszczenie: Tradycyjne podejścia do pomiaru ubóstwa, oparte głównie na danych dochodowych lub wybranych wskaźnikach deprywacji materialnej, często prowadzą do niejednoznacznych wniosków dotyczących jego rozmiarów i specyfiki. Brak spójnego, wielowymiarowego podejścia utrudnia zarówno diagnozę sytuacji społecznej, jak i projektowanie adekwatnych interwencji publicznych. W odpowiedzi na te ograniczenia opracowano wielowymiarowy barometr ubóstwa i wykluczenia społecznego – narzędzie integrujące różnorodne obszary życia społecznego i umożliwiające systematyczny monitoring zagrożenia ubóstwem na poziomie gmin. Metodologia badania wykorzystuje zmodyfikowaną metodę TOPSIS, pozwalającą na konstrukcję syntetycznego wskaźnika opartego na danych dotyczących m.in. zdrowia, edukacji oraz warunków mieszkaniowych. Analizy przeprowadzono na podstawie danych z Banku Danych Lokalnych GUS dla gmin województwa mazowieckiego w latach 2012-2023. Zakres analizy rozszerzono o ocenę tempa poprawy lub pogorszenia sytuacji w zakresie ubóstwa w poszczególnych gminach, co stanowi podstawę do oceny skuteczności interwencji publicznych. Analiza ujawniła wyraźny gradient przestrzenny, wskazujący, że gminy o bardziej peryferyjnym położeniu częściej charakteryzują się wyższymi wartościami barometru. Barometr ubóstwa może być narzędziem wspierającym formułowanie polityk publicznych dostosowanych do specyfiki poszczególnych gmin oraz pozwala na lepsze ukierunkowanie interwencji przeciwdziałających ubóstwu i wykluczeniu społecznemu.

Wykład otwarty PTS: „Wielowymiarowy barometr ubóstwa i wykluczania społecznego – jak identyfikować biedę, zanim stanie się widoczna?” | Dołączanie do spotkania | Microsoft Teams